Ankara Seninle Güzeldi

Sandım ki yirmi üç yıllık bahtsız talihim Seninle düzeldi Sana hiç söyleyemedim ama Ankara seninle güzeldi İlk elinden tutuşumu hala unutamadım Baktıkça gözlerin nasıl parlardı aya Şahidimiz Güven Parkın yediverenleri olsun Metronun yürüyen merdivenleri olsun Biz iki ceset bıraktık Kızılay’a Sevgimizi herkesten gizlemedik mi biz Çamlıkta gün batımını izlemedik mi biz Hiç ayrılmayalım diye söz vermedik mi biz Şimdi hangi sokağına dalsam Cebeci’nin Hatıranı saklıyor her metrekaresi Varsa da bulamıyorum yok bu işin çaresi Sanki şehrin her caddesinde hayallerin duruyor Ben ne söylesem Sağır sultan bile duyuyor Sen hala uyuyorsun

Mustafa Altay