Sen Artık Başka Baharın Gülüsün

Sen istersen bir ömür gelme Ama gelene taktığın çelme Hâlâ evlat acısı gibi kor Her gün koyuyor Her sabah uyandığımda evim Sen varmışsın gibi kokuyor Hayat zalim dünya yalan İş, işsizlik falan filan İnsanlık başını almış gidiyor Ben sana geldiğimi sanıyordum zanlarımla yanıyordum Sona gelmişim meğer Bana verdiğin değer Bir itin biti Sorunlarla kalkar Kaygılarınla yatardın Hep bire bin katardın Bir gün geleceksin diye beklememe rağmen Bin gündür gelmeyişini Buna yoruyorum Ara sıra eski resimlerimize soruyorum seni Çerçeveler çatlıyor hâlâ güzelliğinden Sarım Biz beceremedik Dünya evine bir yastıkta kocayacak İki kişilik örtü seremedik Kulağımda sadece kaldı gülüşün Belki de sen artık başka baharın gülüsün

Mustafa Altay