Sürgündeyken Gönüller

Yokluğun hasrete dönüşüyor ben yine ağlıyorum
Beyaz düşürdüğün ak saçlarıma
Baka baka karalar bağlıyorum
Ömür tükenip gelince mahşer
Cennet olunca bastığın yer
Issız bir avlunun içine halı ser
Bitsin bu ayrılık
Sürgündeyken gönüller